» Diễn đàn » Đọc truyện » Truyện teen
Em Chỉ Là Cô Gái Làm Văn Được 7 Điểm
admin(Admin) Hôm qua, 22:20 |
a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a â a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a   â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a â a  â a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a â a  â a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a â a  â a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a â a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a â a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a â a  â a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a â a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a a a a â a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a  â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a â a a a â a a a a a a a a a a a a a a a a a â a
Chương 17
Tiểu Băng bước ra khỏi phòng làm việc ..........trong lòng đang suy
mưu tính kế để Tiểu Oanh Oanh vào chòng .............có vậy mới có thể
loại bỏ 1 đối thủ không cân sức
" Tiểu Oanh Oanh ...chủ tịch đâu mà để bà đi 1 mình như vậy hả ? "
...............Nếu không phải sắp có biến thì Tiểu Bằng cũng chẳng rỗi hơi mà hỏi han ân
cần đến vậy ....................Chỉ tại Tiểu Oanh Oanh thật không có mắt tẹo nào
"Hàn Thiên nói có việc ....nhưng tôi
không tin.... chăc là đi với em nào đó rồi cũng nên "...........Tiểu
Oanh Oanh trả lời trong lòng bỗng thấy bực mình
Hàn Thiên
nghe xong điện thoại đã bỏ đi ngay sau đó .....ánh mắt nhìn cô rất lạ
.....có phải làm chuyện mờ ám sau lưng cô .....điều này thì ai mà chắc
được ......Hàn Thiên quá ư rễ dãi nên giờ Tiểu Oanh Oanh không thể tin
tưởng hoàn toàn
Tiểu Băng nhìn sắc mặt
buồn rầu của Tiểu Oanh Oanh ....khóe miệng hơi cong nên
................................Tiểu Oanh Oanh cô đúng là đáng thương
....
" Bà không sợ sẽ bị cướp mất chủ tịch à ....xung quanh anh ấy đâu thiếu gì người để mắt đến .......nếu tôi là bà chắc chắn sẽ ở bên canh trừng cả ngày mất " ..........Phải rồi ...đối với loại người
như Tiểu Băng ....1 khi đã vất vả có được thứ gì thì sao có thể để tuột
mất 1 cách rễ ràng ...............Nhưng Tiểu Oanh Oanh thì không nghĩ
sâu xa như vậy ......đừng có để mất bò mới lo làm chuồng chứ
" Tôi không quan tâm " ..............Dù ngoài mặt nói là không quan tâm
nhưng Tiểu Oanh Oanh chỉ cần nhìn qua cũng biết đang nhớ chủ tịch đến
nhường nào ....
Hàn Thiên đáng ghét ....Hàn Thiên đáng chết ....
Chương 17
Tiểu Băng bước ra khỏi phòng làm việc ..........trong lòng đang suy
mưu tính kế để Tiểu Oanh Oanh vào chòng .............có vậy mới có thể
loại bỏ 1 đối thủ không cân sức
" Tiểu Oanh Oanh ...chủ tịch đâu mà để bà đi 1 mình như vậy hả ? "
...............Nếu không phải sắp có biến thì Tiểu Bằng cũng chẳng rỗi hơi mà hỏi han ân
cần đến vậy ....................Chỉ tại Tiểu Oanh Oanh thật không có mắt tẹo nào
"Hàn Thiên nói có việc ....nhưng tôi
không tin.... chăc là đi với em nào đó rồi cũng nên "...........Tiểu
Oanh Oanh trả lời trong lòng bỗng thấy bực mình
Hàn Thiên
nghe xong điện thoại đã bỏ đi ngay sau đó .....ánh mắt nhìn cô rất lạ
.....có phải làm chuyện mờ ám sau lưng cô .....điều này thì ai mà chắc
được ......Hàn Thiên quá ư rễ dãi nên giờ Tiểu Oanh Oanh không thể tin
tưởng hoàn toàn
Tiểu Băng nhìn sắc mặt
buồn rầu của Tiểu Oanh Oanh ....khóe miệng hơi cong nên
................................Tiểu Oanh Oanh cô đúng là đáng thương
....
" Bà không sợ sẽ bị cướp mất chủ tịch à ....xung quanh anh ấy đâu thiếu gì người để mắt đến .......nếu tôi là bà chắc chắn sẽ ở bên canh trừng cả ngày mất " ..........Phải rồi ...đối với loại người
như Tiểu Băng ....1 khi đã vất vả có được thứ gì thì sao có thể để tuột
mất 1 cách rễ ràng ...............Nhưng Tiểu Oanh Oanh thì không nghĩ
sâu xa như vậy ......đừng có để mất bò mới lo làm chuồng chứ
" Tôi không quan tâm " ..............Dù ngoài mặt nói là không quan tâm
nhưng Tiểu Oanh Oanh chỉ cần nhìn qua cũng biết đang nhớ chủ tịch đến
nhường nào ....
Hàn Thiên đáng ghét ....Hàn Thiên đáng chết ....